 |
| Sprzęt wspinaczkowy |
|
Liny Karabinki Kości Przyrządy asekuracyjne Pytania |
| Teoria asekuracji |
|
Kluczowe pojęcia Punkty asekuracyjne Stanowiska asekuracyjne Asekuracja ze stanowiska Sztuka prowadzenia Pytania |
| Wspinaczka skałkowa |
|
Wspinaczka sportowa Style przejść klasycznych Pytania |
| Załączniki |
|
Porównanie skal trudności Węzły |
Lina wspinaczkowa, aby uznana została za bezpieczną do wspinania musi uzyskać atest. Aby uzyskać atest musi spełnić szereg wymogów określonych przez Międzynarodową Federację Stowarzyszeń Alpinistycznych (UIAA). Wymogi te są następujące: • wartość siły granicznej nie może przekroczyć 12 kN
Cóż to oznacza? Siła graniczna jest to nic innego jak właśnie owo szarpnięcie, które odczujemy w trakcie lotu. Wartości siły granicznej podawane są w kN (kilonewtonach). Badania na skoczkach spadochronowych wykazały, że na skoczka bez szkody dla jego zdrowia może zadziałać siła 12 kN. Przyjęto zatem, że wartość siły granicznej dla lin wspinaczkowych nie może przekroczyć właśnie tej wartości. Oznacza to, że nawet przy skrajnie niekorzystnych warunkach odpadnięcia szarpnięcie nie rozerwie nas na pół. Pocieszające... Oczywiście im niższy parametr siły granicznej tym lepiej. Dobre liny schodzą nawet poniżej 9 kN. • wydłużenie użytkowe (statyczne) dla lin pojedynczych wynosi 7-8%, dla lin podwójnych - 10%
Wydłużenie to mierzy się przy statycznym obciążeniu o wartości 80 kg. Jest to ważny parametr ze względów bezpieczeństwa. Gdyby wydłużenie liny było zbyt duże (lina zbyt elastyczna) mogło by się okazać, że mimo zakładania przelotów nasz wspinacz po locie znalazł by się na ziemi bo lina wyciągnęła by się jak guma. Zatem... złoty środek. • minimalna liczba rwań próbnych wynosi min. 5
W ten sposób określana jest wytrzymałość dynamiczna liny, a więc jej odporność na zerwanie. Podczas testu zrzucany jest manekin o wadze 80 kg ze współczynnikiem odpadnięcia 1. Aby otrzymać atest lina musi wytrzymać minimum 5 takich zrzutów. Zaznaczyć należy, że loty o tak skrajnie niekorzystnym współczynniku zdarzają się niezmiernie rzadko, a warunki lotu takie jak w teście są w praktyce nie do odtworzenia. • prześwit węzła oczkowego ma być mniejszy od średnicy liny
Kiedy wiążemy węzeł na zbyt sztywnej linie może okazać się, że nie jesteśmy w stanie go zacisnąć, albo, że węzeł sam się rozwiązuje. Parametr ten zapewnia łatwość wiązania węzłów oraz ich trwałość. Węzeł powinno dać się zacisnąć przynajmniej tak mocno aby prześwit nie był większy od średnicy liny. PRZYKŁAD CHARAKTERYSTYKI TECHNICZNEJ LIN EDELWEISS
Liny dynamiczne różnią się między sobą ze względu na swoje przeznaczenie. Podstawowy podział lin dynamicznych to podział na liny pojedyńcze, podwójne i bliźniacze.
Liny pojedyncze, oznaczone symbolem
stosuje się do wspinaczki w skałach oraz na sztucznych ścianach (rzadziej w górach). Liny te najczęściej mają średnicę od 10 do 11 mm, choć pojawiają się i liny pojedyncze 9.5 mm. Grubość ma rzecz jasna wpływ na wagę liny.Liny podwójne, oznaczone symbolem
stosuje się głównie do wspinaczki w górach. Lina podwójna składa się z dwóch żył o średnicy mniejszej od liny pojedynczej. Żyły te prowadzimy równolegle na jednym wyciągu wspinania. Rośnie dzięki temu komfort i bezpieczeństwo wspinania. W górach prawdopodobieństwo przecięcia liny przez spadające kamienie jest dużo wyższe niż w skałach. Druga żyła może nam wtedy uratować życie. Co więcej, żyły liny podwójnej prowadzić możemy dwutorowo, czyli wpinać jedną żyłę np. do przelotów po swojej prawej stronie, a drugą do przelotów po swojej lewej stronie. Jeżeli droga biegnie nieewidentnie, co często się w górach zdarza, unikniemy w ten sposób przesztywnień liny. Lina podwójna pozwala również na dużo szybszy wycof ze ściany, oferując dwa razy dłuższe zjazdy.Lina bliźniacza, oznaczona symbolem
jest również liną dwużyłową. Od liny podwójnej rózni ją to, że obie żyły muszą być prowadzone razem (obie wpinane do wszystkich punktów przelotowych) a więc nie można rozdzielać torów liny.Linę podwójną od bliźniaczej odróżnia również sposób testowania. Ponieważ żyły liny podwójnej możemy rozdzielać przy prowadzeniu, testowana jest każda żyła z osobna. Do testu rwań próbnych używane jest jednak mniejsze obciążenie - 55 kg. Lina bliźniacza testowana jest na dwóch żyłach jednocześnie, podobnie jak lina pojedyncza pod obciążeniem 80 kg.
No i na koniec... Lina nie jest wieczna i niestety się zużywa. To jak szybko się zużywa zależy od wielu czynników zewnętrznych oraz od tego jak my sami o nią dbamy. Na pewno wpływ ma to jak często używamy liny, jak jej używamy i jak dużo na niej latamy. Najbardziej destrukcyjna dla liny jest 'wędka' oraz wszelkie zjazdy, a to z powodu na duże tarcie liny w obu tych sytuacjach. Nie trzeba chyba wspominać, że im częściej lina używana i im więcej na niej lotów wykonanych (szczególnie tych ciężkich) tym krótsze jej życie.
Istotne dla zużycia liny jest również to jak asekurujemy. Generalnie lina niszczy się mniej jeśli do zjazdów i asekuracji używamy przyrządów (kubka, płytki Stichta, ósemki). Lina zużywa się szybciej jeżeli lubimy posługiwać się półwyblinką. Przy tym sposobie asekurowania liny trą o siebie, a dodatkowo rozgrzany karabinek może nadtopić nam oplot sznura zwłaszcza jeśli bardzo szybko opuszczamy partnera lub sami zjeżdżamy.
Na zużycie liny mają niewątpliwie również wpływ czynniki przyrodniczo-pogodowe. To w jakiej skale się wspinamy, czy ma ona duże tarcie, czy małe, czy często wystawiamy linę na działanie deszczu, mrozu, śniegu czy słońca, czy wspinamy się latem czy zimą określi w znacznym stopniu żywotność naszej liny. Łatwo się domyślić co byłoby dla liny bardziej przyjazne... Odpowiedz na pytania
| Copyright (c) 2007 Centrum Wspinania VERTIGO, Kobylany 81, 32-082 Bolechowice, tel. 0601631838, e-mail: krozbicki@wspinanievertigo.com |